top of page

‘’Het verdwijnen van het gesprek in de openbare ruimte’’

​

Vanaf de jaren 60/70 is er sprake van een toenemende mate van individualisering. Zo ontstond de maatschappij waarbij het individu, individuele rechten en verlangens voorop staan. De gevolgen hiervan zijn angst, depressie, eenzaamheid maar ook het verdwijnen van het gesprek in de openbare ruimte. De mens voelt zich niet meer met elkaar verbonden, terwijl zij dat van nature wel is.

​

In mijn onderzoek stelde ik de vraag hoe de individualisering van de maatschappij terug te zien is in de openbare ruimte. Er wordt, eenmaal de deur uit, haast geen uitnodiging meer gedaan om met elkaar in gesprek te gaan. Een simpel, maar helder voorbeeld is het park, een ontmoetingsplek van de stad. Hier zie je dat alle bankjes ver van elkaar af staan waardoor een ontmoeting of gesprek haast onmogelijk wordt. Mijn antwoord hierop was niet het bedenken van een oplossing, maar juist het verbeelden en overdrijven van de individualisering, met humor, om zo het gesprek weer te laten ontstaan.

​

De drijvende middelvingers die in de Hofvijver op het Palijskwartier hebben gedreven, symboliseerden de individualisering van de maatschappij. Ze wezen naar elkaar, naar de buitenwereld en naar zichzelf. Daarnaast is het opsteken van een middelvinger enerzijds een oproep tot afstand en anderzijds verstoord het de rust in de openbare ruimte waardoor een gesprek tot stand komt. Deze interventie is van korte duur geweest aangezien het werk is weggehaald, waardoor dit gesprek weer is verdwenen.

​

​

 

 

Media:

 

https://www.bd.nl/stadsgezicht-den-bosch/straatbeeld-er-drijven-tientallen-middelvingers-in-de-hofvijver-in-den-bosch~ac017621/

​

https://www.bd.nl/stadsgezicht-den-bosch/de-drijvende-middelvingers-komen-van-max-rijkers-ze-wijzen-naar-elkaar-de-buitenwereld-en-zichzelf~a99dabac/

​

​https://www.bosscheomroep.nl/nieuws/algemeen/16814/opvallend-kunstproject-stimuleert-mensen-met-elkaar-in-gesprek-te-gaan-

​

​

​

​

​

bottom of page